De zomer van.. De Secretary
Nadat ik in juli nog even langs ging bij AEGEE-Mannheim om te kijken hoe zij hun SU organiseerden (slaapplaatsen: in tenten. Zouden we een trend gezet hebben?), stonden de eerste twee weken in het teken van het leukste en oudste evenement van AEGEE: de Summer University! 25 Europese AEGEE’ers komen voor twee weken naar Leiden om hier vakantie te vieren, nieuwe vrienden te maken, de Nederlandse cultuur te leren kennen en de ‘AEGEE-spirit’ te ontdekken…
Dit jaar hadden we participants uit Letland, Hongarije, Finland, Polen, Tsjechië, Rusland, Italië, Kroatië, Slovenië, Spanje, Griekenland en Oostenrijk, en had de SU de naam ‘Lost in Translation’, wat was gelinkt aan het thema ‘multiculturalisme in Nederland’. Tijdens de twee weken leerden we ze over het Nederlandse koloniale verleden, bezochten we Museum Volkenkunde, proefden ze elkaars nationale gerechten (tip: gooi wat groenten in het allergoedkoopste bier wat je kan vinden, maak het af met wat crème fraiche en je hebt een Russische soep zoals ze dat alleen in Rusland bedenken…) en kregen sommigen een cultuurshock bij het Zomercarnaval in Rotterdam (‘Waar zijn de politieagenten?’ ‘Hoezo?’ ‘Er zijn hier alleen maar zwarte mensen!’).
Er stonden een hoop toeristische dingen op het programma: zo werden we met zijn allen stoned in Amsterdam, waren we te vinden op het Binnenhof en natuurlijk bij Molen de Valk. Maar we gingen ook een dagje zeilen (om de multiculturele VOC-mentaliteit in ere te houden…) met De Blauwe Schuit en de participants maakten toneelstukken gebaseerd op hun nationale sprookjes. We gaven ze een fietscursus met bijbehorend parcours, waarbij je uiteraard strafpunten kreeg als je niet stopte voor het bejaarde vrouwtje op het zebrapad. Dit kon echter niet voorkomen dat sommige participants minimaal een keer per dag van hun fiets vielen, maar gelukkig gingen ze er zelf alleen maar steeds harder om lachen.
Tijdens het weekend gingen we naar Noordwijk, waar een dagje strand werd afgewisseld met de European Night waarbij een record-aantal mensen op myserieuze wijze verdween naar de bosjes. De avond begon nog zeer cultureel met onder andere een les Wiener Waltz en een oud Chinees volksliedje, maar nadat iedereen zijn/haar nationale alcohol had gepresenteerd, daalde het niveau evenredig met de stijging van de drinksnelheden (nog een tip: mix je tandpasta met pure alcohol, en je hebt de nationale drank van Finland). De volgende ochtend werd overheerst door onduidelijke geruchten tussen iedereen en iedereen, en wisten sommigen niet meer hoe ze hun slaapzak hadden gevonden. De mededeling dat de filmavond van die avond werd vervangen door wéér een (surprise)party, werd ontvangen door mensen die ineenstorten en kreunend ‘Nóóóóóó… not again party!’ riepen. Desondanks ging de surpriseparty natuurlijk gewoon door, we hadden ze namelijk net geleerd dat een AEGEE-lid genoeg heeft aan 2 uur slaap per nacht. Het was een Chinees feest, omdat onze eigen Chinees Jan Anne jarig was (en van niks wist… Oh de blik in zijn ogen toen opeens iedereen een Chinees kostuum aan had!). In onze Chinese jurken, hoedjes en tattoo's (!) maakten we er een feest van alsof de European Night nooit had plaatsgevonden.
Dit alles was allemaal zeer nicey-nicey: een stopwoordje waarvan niemand weet wie van de organizers het geïntroduceerd heeft, maar na twee weken noemde iedereen alles wat leuk en goed was ‘nicey nicey’, zo erg dat ik op de laatste avond een mok cadeau kreeg met daarop de opdruk ‘nicey nicey’, wat ik natuurlijk erg nicey nicey vond… Not so nicey was dat de mok de avond niet overleefd heeft, wat ik maar wijd aan de prima coctails die onze Poolse coctail-barman-participant voor ons shakete. Verder was deze SU vooral legendarisch vanwege de ñaña’s… Vraag bijvoorbeeld eens een organizer waarom er opeens een groep van dertig mensen in een kringetje over hun tepels stond te wrijven op het Centraal Station… Voor de nieuwe leden: met dit fenomeen zullen jullie snel kennis maken!
De twee weken vlogen voorbij, en toen op de laatste avond de stoerste jongen van de groep een traantje liet, zag ik dat we het goed gedaan hadden. De eerste reunies zijn al geweest en er staan er nog veel meer op het programma. Organizers, helpers en lodgers, bedankt!
